Engelse cockerspaniël kopen? Lees dan eerst deze tips

Engelse cockerspaniël kopen? Lees dan eerst deze tips

De Engelse cockerspaniël is een prachtige verschijning. Daarnaast hebben ze een vrolijk en evenwichtig karakter. Ze zijn dan ook heel geschikt als familiehond binnen een gezin. Wil je zelf een Engelse cockerspaniël kopen? Aan de hand van de onderstaande tips weet je precies waar je op moet letten. Van origine komt deze rashond uit Engeland. Daar werden ze vooral ingezet voor de jacht. In eerste instantie voor het opjagen van weidevogels.

Later werden ze ook gebruikt voor het apporteren van de prooi. De Engelse cockerspaniël beschikt dus over een uitstekend jachtinstinct en laat het niet na om deze nog regelmatig te gebruiken. Maar waar moet je eigenlijk op letten als je zelf een Engelse cockerspaniël wilt kopen? Wat zijn de raskenmerken en is dit hondenras gevoelig voor erfelijke ziekten en aandoeningen? Je leest het allemaal in dit artikel.

De raskenmerken van een Engelse cockerspaniël

De cockerspaniël heeft een compacte bouw en gespierde poten. De rugpartij is licht aflopend en de borstkas ligt diep. De staart hangt af en is voorzien van lange gladde haren zonder krul. De oren zijn lang en reiken tot aan de punt van de neus. Ook de oren zijn behaard en afhangend. De kop is stevig en vierkant. De neus is recht en heeft een duidelijke stop.

Engelse cockerspaniël raskenmerken
©volofin – Engelse cockerspaniël raskenmerken

De Engels cockerspaniël komt voor in heel veel verschillende kleuren. Voorbeelden zijn bont met wit en rood, black and tan, schimmelkleurig en leverkleurig. Ook eenkleurig roodbruin is een veel voorkomende kleur bij de Engelse cockerspaniël. Deze honden bereiken een hoogte die varieert van 38 tot en met 40 cm. Het gewicht kan variëren van 13 kilo voor teven tot 15 kilo bij reuen.  De Engelse cockerspaniël kan circa 14 jaar worden.

Is een Engelse cockerspaniël een geschikte hond voor mij?

De cockerspaniël heeft een vrolijk karakter en is sportief aangelegd. Daarnaast zijn ze waakzaam voor hun baas, sociaal en kunnen ze goed met kleine kinderen overweg. Ze hebben een nieuwsgierige en leergierige instelling. Dat maakt ze ook geschikt voor agility.

Een Engelse cockerspaniël blaft niet veel, mits hij onraad ruikt of enthousiast is. Wel hebben ze een redelijk grote behoefte aan beweging. Vraag jezelf af of je deze tijd kunt vrijmaken. Ook de vacht moet dagelijks gekamd worden maar neemt niet veel tijd in beslag.

Waar op letten bij de aanschaf van een Engelse cockerspaniël?

Engelse cockerspaniël pup
©cynoclub – Engelse cockerspaniël pup

Als je een Engelse cockerspaniël wilt aanschaffen, dan zijn er in ieder geval 3 belangrijke dingen om rekening mee te houden. Deze zijn specifiek van toepassing op deze rashond:

  • Vermijd spaniëls met het Rode Cocker Syndroom  
  • De kleur sable wordt niet langer erkend door de rasvereniging
  • Gecoupeerde staarten zijn in Nederland niet toegestaan

Hoewel het Rode Cocker Syndroom niet meer zoveel voorkomt, is deze aandoening vooral van toepassing op eenkleurige Engelse cockerspaniëls. Het syndroom zorgt ervoor dat de hond plotseling agressief gedrag kan vertonen. Iets wat je liever niet wilt natuurlijk.

De kleur sable wordt niet langer door de rasvereniging erkend. Als je niet wilt fokken met jouw Engelse cockerspaniël, kun je dus wel kiezen voor deze vachtkleur. Daarnaast is het couperen van staarten bij deze rashonden in Nederland verboden. Als je de bovenstaande punten uit wilt sluiten, koop je jouw pup bij voorkeur bij een erkend fokker.

Is een Engelse cockerspaniël gevoelig voor erfelijke aandoeningen en ziektes?

De meest voorkomende erfelijke aandoeningen bij Engelse cockerspaniëls zijn oorontsteking en distichiasis. Dit is een aandoening waarbij er wimperharen aan de binnenzijde van het ooglid groeien. Ook PRA komt voor. Dat is een progressieve degeneratie van het hoornvlies. Andere aandoeningen en ziektes waarmee de Engelse cockerspaniël te maken kan krijgen zijn HD en de nieraandoeningen FN. Deze afkorting staat voor Familiaire Nefropathie en ontstaat al op jonge leeftijd tussen 6-12 maanden.